Knedle z truskawkami

Są pewne smaki, które zawsze będą wprawiać mnie w błogostan. Powodują uśmiech na mojej twarzy. Przypominają dzieciństwo, wakacje, lato i beztroskie życie bez większych zmartwień. Takim smakiem są niewątpliwie knedle. Próbowałam je robić na różne sposoby Robiłam je z wodą różaną, pastą waniliową...i jeszcze w różnych wariantach. Takie proste tradycyjne są najlepsze i nikt mnie nie przekona do innych. Nie lubię gumowych klusek, takich jak piłka do tenisa. Lubię mięciutkie, delikatne, rozpływające się ustach. Truskawki do knedli najlepsze będą duże, wtedy możemy owinąć cały owoc ciastem.
 Mam taki przepis na kluski ziemniaczane, gdzie nie potrafię podać proporcji, bo wszystko jest robione na oko ale z niezwykłą precyzją. Naprawdę :)
Po prostu: ugotowane, zimne ziemniaki (nie ważne ile ich jest) przeciśnięte przez praskę ułożyć w misce. Podzielić je na cztery równe części (na krzyż). Jedną część wyłożyć i do tego dołka wsypać mąkę tak aby się zrównała z powierzchnią ziemniaków. Prawda że proste :) Do tego dodajemy dwa jajka i 2 płaskie łyżki mąki ziemniaczanej. Ciasto zagniatamy i formujemy płaskie grube placki o średnicy ok 8 cm. Do każdego wsypujemy pół łyżeczki cukru i układamy dużą truskawkę. Zalepiamy ciasto dokładnie aby sok nie wydostał się na zewnątrz, bo tam zostaje cały smak.
Kluski wrzucamy na gotującą się słoną wodę. Gdy wypłyną na wierzch wyciągamy delikatnie łyżka cedzakową. Są różne warianty podawania knedli. Jedni wolą z bułką tartą i masełkiem inni zaś ze śmietaną i cukrem. Można też z jogurtem.

Smacznego :-)

Królowa sałatek

W podstawówce na lekcjach ZPT (dla gimbów: Zajęcia Praktyczno Techniczne) robiliśmy często kanapki albo sałatkę jarzynową. Dwie godziny ZPT a ja byłam w niebie. Uwielbiałam te lekcje. Najbardziej lubiłam te kulinarne zajęcia. Budowanie obwodu elektrycznego, czy karmnika dla ptaszków nie koniecznie mnie inspirowało ;)
Sałatka jarzynowa-wegetariańska to królowa Polskich sałatek. Jest w każdym domu na święta, przyjęcia albo tak bez okazji. Najlepiej smakuje mi gdy warzywa są ugotowane w rosole. Nic się wtedy nie marnuje. Robię ją z kukurydzą (groszku nie trawię). Niektórzy dodają ogórka konserwowego lub kiszonego, a niektórzy grzybka marynowanego. Każdy z nas ma swój jedyny, niepowtarzalny przepis na tą sałatkę. Warzywa muszą być jędrne, nierozgotowane, bo będzie "ciapaja" Jabłko najlepiej jak jest twarde i kwaśne. Nie wyobrażam sobie świąt wielkanocnych bez tej sałatki. Jest nieśmiertelna i najlepsza.

Sałatka jarzynowa

Składniki:

2 marchewki

2 pietruszki

kawałek selera

2 ziemniaki

2 jajka "0"

1 jabłko
1 mały ogórek kiszony

1 mała puszka kukurydzy lub groszku konserwowego

2-3 łyżki majonezu

1 łyżeczka musztardy

sól

pieprz

Sposób przygotowania:

Warzywa oczyścić i ugotować w słonej wodzie do miękkości. Trwa to ok 15-20 minut. Nie mogą być rozgotowane, muszą być jędrne. Jajka ugotować na twardo. Jabłko obrać.

Pokroić wszystkie warzywa, jajka, ogórka i jabłko w drobną kosteczkę. Doprawić solą i pieprzem. Dodać majonez i musztardę. Dokładnie wymieszać i przełożyć do ładnego naczynia. Wstawić do lodówki na minimum godzinę.

Smacznego 😊

Zupa pomidorowa i przedwiośnie

Przedwiosenne oczekiwanie na coś lepszego i miłego. Oczekiwanie na pierwiosnki, krokusy i hiacynty.  Jak już pewnie wspominałam nie lubię wiosny, ale lubię jej konsekwencję. Już planuję co posadzę w tym roku. Na pewno będzie dużo ziół i kwiatów. Najbardziej czekam na pomidory, wytęsknione, słodkie, soczyste pomidory.
Zupa pomidorowa to banał, wiem. Ale banały są czasem najlepszym lekarstwem na przedwiosenną chandrę.
Kremowa, kwaśna, delikatnie pikantna zupa pomidorowa. Aromatyzowana czosnkiem i bazylią.
Dobry film, koc i miska gorącej zupy, rozgrzewa i podnosi na duchu.

Zupa pomidorowa

Składniki:
1,5 litra wody
1 marchewka
1 pietruszka
kawałek selera
kawałek pora
2 liście laurowe
2 ziarenka ziela angielskiego
sól
pieprz

Dodatkowo:
1 dojrzały pomidor
1 czubata łyżka koncentratu pomidorowego
1 mała cebula
1-2 ząbki czosnku
1 czubata łyżka masła
1/4 łyżeczki sproszkowanej papryki
śmietana 18% lub 30%
kilka listków bazylii

Sposób przygotowania:
W wodzie ugotować warzywa: marchewkę, pietruszkę, seler, por. Dodać liście laurowe, ziele angielskie i przyprawy. Przykryć pokrywką i gotować ok 20 min.
Na patelni rozgrzać masło i podsmażyć pokrojoną w kostkę cebulę. Pomidora sparzyć i obrać ze skórki. Pokroić na drobne kawałki. Podsmażać na maśle z cebulą. Dodać koncentrat, paprykę i rozgnieciony czosnek. Dusić ok 5-8 minut. Przelać do wywaru z warzyw.
Gotować jeszcze ok 10 minut. Na koniec doprawić do smaku wg uznania. Na koniec można użyć blendera aby była kremowa i napowietrzona. Wlać śmietanę i posypać listkami bazylii.
Ja lubię z ryżem :)

Smacznego!

Szarlotka z prodiża

Szarlotka jest takim ciastem retro, chyba typowo polskim, kojarzy mi się z kwaśnymi, twardymi jabłkami, które w tym cieście zmieniają swój smak na winny, delikatny i wspaniały. Można by rzec że szarlotka to kwintesencja naszej tradycji. Taką tradycją "babcinej" kuchni jest też prodiż, który przecież jest jeszcze tak często obecny w naszych kuchniach. Może trochę zapomniany.
Jest naprawdę fajny. Gdy w nim piekę, nie wyciągam z niego nawet ciasta na paterę czy talerz. Po prosu każdy podchodzi, kroi sobie kawałek i już ;)
Moja Babcia (do szarlotki właśnie) kroiła jabłka w słupki. Ja też pokroiłam w słupki.

Szarlotka z prodiża

Składniki na ciasto:
400 g mąki pszennej
200 g dobrej jakości masła bardzo zimnego
200 g kwaśnej śmietany 18 lub 12 %
1 łyżka ekstraktu waniliowego
3 łyżki brązowego cukru
2 płaskie łyżki budyniu waniliowego lub śmietankowego ( w proszku)

Nadzienie:
5-6 średniej wielkości jabłek
2 łyżki brązowego cukru
skórka i sok z połowy cytryny
1 łyżeczka cynamonu
1/4 łyżeczki suszonego imbiru
1/4 łyżeczki sproszkowanych goździków
1 płaska łyżka bułki tartej

Wierzch:
1 łyżeczka cynamonu
odrobina cukru pudru

Wszystkie składniki suche na ciasto wymieszać tj: mąkę (przesianą), cukier i budyń.
Masło zetrzeć na tarce o grubych oczkach. Lekko ugnieść z suchymi składnikami i dodawać śmietanę oraz ekstrakt waniliowy. Wszystko szybko zagnieść. Powinno się to robić jak najkrócej, ponieważ ciasto wtedy jest najlepsze. Uformować kulę i podzielić ją na dwie równe części. Zawinąć w folię i schować do zamrażarki.
W między czasie przygotować nadzienie. Jabłka obrać i wydrążyć gniazda nasienne. Pokroić w słupki lub w kostkę (jak kto lubi). Doprawić cukrem, sokiem z cytryny, skórką, cynamonem, imbirem i goździkami.  Na koniec dodać bułkę tartą. Wszystko dokładnie wymieszać.
Prodiż wysmarować masłem i oprószyć bułką tartą.
Jedną część ciasta wyjąć z zamrażarki i zetrzeć na tarce o grubych oczkach wprost do prodiża. Rozprowadzić ładnie ciasto na dnie "miski" Ułożyć przygotowane jabłka i na wierzch zetrzeć drugą część ciasta.  Wyrównać ( nie ubijać ani przyciskać, ciasto musi być wyrównane ale lekkie). Wierzch oprószyć cynamonem.
Przykryć prodiż wieczkiem i włączyć (opcja góra i dół) Piec ok 45-50 minut.
Prodiż wyłączyć i odkryć wieczko aby wystygło.
Gdy będzie zimne oprószyć cukrem pudrem.

Smacznego!

Oponki są retro i film

Wiadomo że oponki są retro a ja kocham wszystko co jest retro. Muzykę, czarno białe filmy, przedwojenną modę, kobiety w perłach i fryzurach na Polę Negri z długimi szklanymi fajkami. Mężczyzn retro też lubię, bo dziś prawie takich nie ma.
Te wszystkie rzeczy zanikają i dlatego trzeba podtrzymywać takie tradycje jak choćby karnawałowe retro oponki :) Wiem że są bardzo kaloryczne i glutenowe, a dziś (mam wrażenie) wszystko musi być bezglutenowe i light.  Na litość... nie dajmy się zwariować. Retro jedzenie też jest potrzebne jak mądrości Babci czy stare książki kucharskie.

Oponki

Składniki na ciasto:
150 g masła
100 g cukru
4 jajka
ok 500 g mąki pszennej
200 g białego sera twarogowego zmielonego
100 ml maślanki lub jogurtu naturalnego
1 łyżka esencji waniliowej
2 łyżeczki proszku do pieczenia

Dodatkowo:
1 litr oleju
cukier puder
1 łyżeczka cynamonu
odrobina gorącej wody

Sposób przygotowania:
Wszystkie składniki na ciasto należy połączyć, można mikserem. Powstanie  ciasto o konsystencji miękkiej plasteliny.
Podziel je na trzy równe kawałki. Rozwałkuj na dość gruby placek i wycinaj kółka a w nich mniejsze.
W garnku rozgrzej olej na małym ogniu. Będzie się rozgrzewał ok. 15 minut. Na gorący tłuszcz wrzucaj oponki i smaż ok 25 sekund z każdej strony. Przekładaj na papierowy ręcznik aby odsączyć nadmiar tłuszczu.

Lukier:
Cukier puder wymieszać z cynamonem i odrobinką gorącej wody. Musi być jej tyle żeby lukier miał konsystencję bardzo gęstej śmietany. Nie może być za rzadki ponieważ wsiąknie w ciasto.  Ciepłe oponki zanurzaj do połowy w lukrze.

Smacznego!

Faworki na piwie

Można kupić gotowe w brzydkim plastikowym, jednorazowym opakowaniu. Ale gdzie ta frajda, gdzie ten zapach smażonego oleju w całym domu? Cóż, jestem w stanie znieść ten zapach przez jeden dzień w roku. Różnica w smaku i zabawa podczas robienia faworków jest nie do kupienia.

Faworki na piwie

Składniki:
7 czubatych łyżek mąki pszennej
7 łyżek jasnego piwa
5 żółtek
szczypta soli

Sposób wykonania:
Wszystkie składniki na ciasto dobrze wymieszaj i zagnieć. Na początku będzie twarde, ale chodzi o to żeby na początek dobrze je wyrobić i odstawić na ok. 30 minut do godziny, żeby odpoczęło. Ciasto zmięknie i będzie delikatne.
Zanim zaczniesz smażyć faworki wszystko wcześniej przygotuj, ponieważ podczas krojenia i smażenia wszystko odbywa się błyskawicznie. Mianowicie: stolnica, odrobinka mąki jeśli zajdzie taka potrzeba ( odrobinka, bo inaczej będzie się palić). Wałek do rozwałkowania ciasta. Duże, szerokie naczynie wyłożone ręcznikiem papierowym. Łyżka cedzakowa do wyciągania faworków z gorącego oleju. Szeroki garnek z olejem. Będzie Ci potrzebne ok 1 litra oleju, najlepiej rzepakowego. Można smażyć na smalcu. Do zimnego oleju wlej łyżkę spirytusu-to spowoduje że faworki nie będą  aż tak "piły" tłuszcz.
Ciasto przed rozwałkowaniem dobrze jest "sponiewierać". Pokazywałam filmik na Facebooku tutaj. Podczas tego "wyżywania" się nad ciastem, ono się napowietrza. Faworki będą lżejsze, pulchniejsze i bardziej listkujące. Gdy już ciasto jest gotowe trzeba je bardzo cienko rozwałkować i pociąć na paseczki  o szerokości ok 2 cm i długości ok 10 cm. Na samym środku wzdłuż dłuższego boku zrób nacięcie. Jeden koniec przeciągnij przez nacięcie i wyciągnij.
Olej należy podgrzewać stopniowo na średnim ogniu.  Wrzucaj faworki na gorący tłuszcz i smaż do złotego koloru ok 15 sekund z każdej strony. Wykładał łyżką cedzakową na ręcznik papierowy. Ciepłe faworki obsyp sowicie cukrem pudrem.

Smacznego!

Stefan-ka

Stefanka zwana też Miodownikiem. Jedno z klasycznych polskich ciast. Bardzo świąteczne, delikatne kruche ciasto, przekładane konfiturą z węgierek i delikatnym kremem z kaszy manny. Stefanka na początku będzie twarda ale po 2-3 dniach skruszeje i będzie niezwykle miękka i rozpływająca się w ustach. Wbrew pozorom niezbyt słodka. Wierzch polany czekoladą i oprószony kawałeczkami orzechów włoskich. Stefanka-miodownik poleca się Państwu na święta.



Ciasto miodowe Stefanka

Składniki na ciasto
500 g mąki pszennej (przesianej)
1/2 szklanki cukru pudru
3 łyżeczki proszku do pieczenia
200 g zimnego masła
1/2 szklanki płynnego miodu
szczypta cynamonu
2 jajka
szczypta soli

Krem
1 litr mleka
10 łyżek kaszy manny
4-6 łyżek cukru
300 g masła o temperaturze pokojowej

Dodatkowo
350ml dżemu śliwkowego lub innego
Tabliczka (200 g) czekolady gorzkiej lub mlecznej
2 łyżki śmietanki kremówki 36%
garść orzechów włoskich pokrojonych na drobne kawałeczki

Sposób wykonania

Zacznij od kremu. W rondelku z nieprzywierającym dnem zagotować mleko z cukrem. Wsypać kaszę i mieszać cały czas do momentu aż zgęstnieje. Odstawić kaszę do wystygnięcia. Przykryć wierzch folią tak aby przykleiła się do masy (zapobiegnie to powstaniu kożucha) Masa nie może być studzona w lodówce.

Ciasto

Składniki suche, czyli mąkę, proszek do pieczenia, sól, cukier, cynamon wymieszać. Dodać pokrojone w kostkę, zimne masło, jajka i miód. Ciasto wyrobić i uformować kulę. Schować do lodówki na min. godzinę. Schłodzone ciasto podzielić na 4 równe części. Każdą część rozwałkować w okrągły placek o średnicy 23-26 cm. Najlepiej zrobić to na papierze do wypieków, położonym na spodzie od tortownicy.
Każdy placek piec w piekarniku przez ok 15 minut, rozgrzanym do 180 stopni C (bez termoobiegu).
Ciasto musi być złoto-brązowe.
Po upieczeniu studzić kręgi na metalowej kratce.

Krem
Masło zmiksować na puszysty krem. Nie przerywając miksowania dodawać po łyżce kaszę mannę, aż powstanie krem grysikowy :)

Składanie ciasta

Pierwszy blat ciasta ułożyć na paterze lub innym naczyniu np ładnej desce. Posmarować 1/3 dżemu i 1/3 kremu. Przełożyć drugim plackiem i tak powtarzać czynność do ostatniego kawałka ciasta.

Polewa czekoladowa
Czekoladę ze śmietanką rozpuścić w kąpieli wodnej (najlepiej metalową miskę postawić na mniejszym rondelku z gorącą wodą. Miska nie może dotykać dnem wody. Gotować na małym ogniu) Od czasu do czasu mieszając aż czekolada całkiem się rozpuści.

Polewą posmarować wierzch ciasta i posypać orzechami włoskimi.
Ciasto schować do lodówki i dopiero na drugi lub trzeci dzień będzie miękkie. Wtedy można pokroić aż skruszeje. 

Smacznego!

Racuchy z jabłkami

Przyznam że w tygodniu ranki bywają trochę jak bieg na czas. Liczy się każda sekunda. Czasem aż brak mi tchu. Tak, wiem że przecież można wcześniej wstać z ciepłego łóżka, ale ciepłe łóżko jest silniejsze ode mnie ;) 

Za to w niedzielę budzę się przed budzikiem, to zupełnie odwrotnie niż w tygodniu.  Zakładam "misiowy" szlafrok, idę do kuchni i mieszam składniki na "racuchowe" ciasto drożdżowe. Zaparzam pyszną kawę, biorę gazety i wskakuję do łóżka. Po porannej, niedzielnej prasówce ciasto na racuchy jest już wyrośnięte i  gotowe do smażenia. 

  

Racuchy z jabłkami

ok 25 g świeżych drożdży
1 łyżeczka cukru
 szklanka mąki
szklanka ciepłego mleka
20 g rozpuszczonego masła
szczypta soli
1 duże lub 2 małe jabłka
olej do smażenia

Drożdże wymieszać z łyżeczką cukru dodać łyżkę mąki i łyżkę mleka. Wymieszać, przykryć ściereczką i odstawić na 10-15 minut.
Dodać mąkę, resztę mleka, sól i rozpuszczone masło. Wymieszać (można mikserem) do uzyskania jednolitej masy. Przykryć ściereczką i odstawić na ok 1 godzinę.
Jabłka obrać i wyciąć gniazda nasienne. Zetrzeć na tarce o grubych oczkach. Można też pokroić jabłka na drobną kostkę. Wymieszać owoce z ciastem.
Na patelni rozgrzać tłuszcz i nakładać łyżką niewielkie placki. Smażyć z jednej strony do momentu aż brzegi będą złociste a na środku w cieście powstaną małe dziurki. Przewrócić na drugą stronę. Usmażone racuchy przekładać na talerz wyłożony ręcznikiem papierowym.
Podawać z cukrem pudrem i cynamonem.
Smacznego!

Śledzie: musztardowe, z cebulką w oleju

Święta nie mogą być bez zimnych zakąsek. Śledzie, sałatki, domowa wędlina, faszerowane jajka. To wszystko musi być :) Dziś jeszcze polecam pyszne śledzie w dwóch odsłonach. Z cebulką i francuską musztardą, oraz w sosie musztardowym.  Zapraszam.

śledzie z cebulką i musztardą francuską

 3 filety śledziowe

szczypta cukru

pieprz świeżo zmielony

odrobina musztardy francuskiej

sok z 1/2 cytryny

2 cebule

200 ml oleju rzepakowego lub z pestek winogron.

Śledzie wymoczyć w zimnej wodzie przez kilka godzin. 

Śledzie oprósz cukrem, pieprzem, posmaruj musztardą i skrop sokiem z cytryny.

Pokrój na małe kęski.

Cebulę pokrój w drobną kostkę i sparz gorącą wodą. Odczekaj aż całkowicie wystygnie.

Układaj warstwami w słoiczku kawałki śledzi i porcje cebuli i tak do wyczerpania składników. Całość zalej olejem. Zakręć szczelnie słoik i schowaj do lodówki. 

Śledzie najlepsze są na drugi dzień.

śledzie w sosie musztardowym

3 filety śledziowe

sos:

2 łyżki jogurtu greckiego

2 łyżki kwaśnej śmietany

2 łyżki majonezu

2-3 łyżeczki musztardy Dijon średnio ostrej

2 łyżeczki musztardy francuskiej ziarnistej

szczypta tymianku

Śledzie wymoczyć w zimnej wodzie przez kilka godzin. Pokroić na małe kęski.

Zrobić sos. Wymieszać wszystkie składniki.

Połączyć śledzie z sosem i przykryć szczelnie. Schować do lodówki. Śledzie są dobre na drugi dzień.

Smacznego !

Krupnik

Dla niektórych osób krupnik to trauma z dzieciństwa. U mnie jednak było zupełnie inaczej, ponieważ moja Mama nie gotowała krupniku i byłam jej za to naprawdę wdzięczna. Mogłam go spróbować na stołówce szkolnej, jednak ten mi nie smakował i szczerze mówiąc była to dla mnie zupa zupełnie obojętna, nawet niezbyt tolerowana. Próbowałam różnych krupników, które były gotowane z kaszą. Kiedyś spróbowałam z ryżem i ta wersja mi posmakowała. Obecna pora roku jest wprost wymarzona na krupnik właśnie. Na zimne, mroźne dni jest to najlepsze jedzenie jakie człowiek wymyślił. Miska gorącej zupy, pełna warzyw, mięsa z dodatkiem razowego chleba to balsam dla żołądka jak mówi mój Tata.

3 litry wody
4 skrzydełka z kurczaka
1 udko z kaczki lub z kurczaka
2 średniej wielkości marchewki
1 pietruszka
kawałek selera
10 cm pora
2 ziemniaki
1/2 cebuli
100 g ryżu
sól, pieprz
2 liście laurowe
2-3 ziela angielskie
łyżka masła
świeża pietruszka

Do wrzątku wrzuć mięso. Marchewkę, pietruszkę i seler zetrzyj na grubej tarce jarzynowej.  Ziemniaki, cebulę i por pokrój w kostkę. Wszystko wrzuć do wrzątku. Dopraw solą, pieprzem, liściem laurowym, zielem angielskim. Gotuj wszystko ok 15-20 minut. Z wierzchu zbierz szumowiny.
Wsyp ryż i gotuj jeszcze ok 20 minut. Na koniec dodaj masło i posiekaną pietruszkę.
Smacznego!

Sobotnie śniadanie

Śnił mi się dzisiaj koszmar. Poszłam na targ kupić pigwę a tu zonk. Nie ma pigwy już się skończyła, po sezonie. Jak to ! nie możliwe, przecież jeszcze jest na wcześnie ! Jak mogłam przegapić pigwę ! Może się ktoś śmiać, ale to naprawdę dla mnie ważna sprawa i nie wyobrażam sobie jesieni bez pigwy no !  

Na szczęście to był tylko zły sen.

 Kiedy się obudziłam dokładnie wiedziałam co chcę na śniadanie. 

Naleśniki z serem, skórką z cytryny, ale takie podsmażane na maśle z cukrem pudrem.

Kilka usmażonych naleśników. W zależności jakie kto ma możliwości. Przepis tutaj

Nadzienie:

Ser twarogowy ok 200 g

2-3 łyżki cukru

skórka otarta z jednej cytryny

2 łyżki kwaśnej śmietany

Wszystkie składniki na nadzienie dokładnie wymieszaj i posmaruj nim każdy naleśnik.

Zawiń je tak jak lubisz, albo w klasyczną rolkę, albo kopertę czy trójkąt.

Na patelni rozgrzej masło i układaj zawinięte naleśniki jeden przy drugim. Podsmażaj chwilkę do złotego koloru z każdej strony. Następnie oprósz cukrem pudrem.

Smacznego !

Placki z młodą cebulką i suszonymi pomidorami

Placki z młodych ziemniaków, z młodą cebulką i suszonymi pomidorami, podane z wędzonym łososiem, kwaśną śmietaną, koperkiem i sola morską. Pyszne, proste i sycące. 

Składniki:

ok 12 szt średnich ziemniaków

1 mała cebula

2 młode cebulki, lub szczypiorek

3-4 suszone pomidory z oliwy

2 duże jajka

125 g mąki pszennej

sól

pieprz

dodatkowo:

wędzony łosoś

kwaśna śmietana

odrobina koperku

Ziemniaki obierz (wiem to zbrodnia obierać młode ziemniaki, ale do placków mi się nie chciało skrobać) zetrzyj na drobnej tarce. Wersja dla leniwych - ziemniaki wrzuć do robota kuchennego wraz z cebulą i czosnkiem. Do startych ziemniaków wrzuć pokrojoną młodą cebulkę i suszone pomidorki. Dodaj jajka i mąkę. Dopraw solą i pieprzem. Dokładnie wymieszaj do połączenia składników. Na patelni rozgrzej olej i łyżką lub chochlą wlewaj porcje placuszków. Smaż na złoty kolor i odwróć na drugą stronę. Przełóż na ręcznik papierowy. Podawaj z łososiem i śmietanką oraz koperkiem.

Smacznego !

Kaczka z jabłkami i różą

Chyba z kaczką jest tak, że jedni ją kochają a inni nie znoszą. Ja należę do tych pierwszych.
Polska klasyka połączona z pieczonym jabłkiem wypełnionym płatkami róż. Do tego wszystkiego nie może zabraknąć aksamitnego puree z ziemniaków z koperkiem. Nic dodać, nic ująć. Po prostu święto w kuchni :)

przygotowane, obsmażone mięso z jabłkami tuż przed upieczeniem

Przygotowanie mięsa: (podaję proporcje na 1 porcję)
Pierś z kaczki koniecznie ze skórą
sól morka lub kamienna
świeżo zmielony pieprz czarny
szczypta majeranku
czosnek
jabłko ze skórką i wydrążonym gniazdem
gałązka świeżego rozmarynu

Mięso należy dokładnie umyć i oczyścić. Osusz ręcznikiem papierowym lub suchą, czystą ściereczką. Natnij skórę ostrym nożem w kilku miejscach. Dopraw solą, pieprzem i natrzyj majerankiem. Ułóż w naczyniu, przykryj folią i wstaw do lodówki na minimum 1 godzinę lub dzień wcześniej.
Na patelni ułóż mięso skórą do dołu i smaż kilka minut, aż zacznie się wytapiać tłuszcz. Następnie odwróć mięso na drugą stronę i smaż na złoty kolor. Ułóż  podsmażone mięso w naczyniu żaroodpornym lub gęsiarce. Wrzuć pokrojone w ćwiartki jabłko, czosnek i gałązkę rozmarynu. Wstaw do piekarnika rozgrzanego do 160-170 stopni Celsjusza. Piecz ok 90-120 minut. Mięso musi być miękkie i kruche. Pod koniec pieczenia przykryj mięso folią lub pokrywką.

W międzyczasie przygotuj jabłka z różą.(jeśli nie masz róży możesz użyć borówki lub żurawiny)

Jabłka z różą:
 Najlepszą odmianą jest Szara Reneta, ja miałam Złotą Delicję. Zachowaj jabłko w całości. Wąskim, ostrym nożem wydrąż ze środka gniazdo nasienne i wypełnij otwór konfiturą. Ułóż jabłka w naczyniu w którym pieczona jest kaczka. Zrób to mniej więcej na 15-20 minut przed końcem pieczenia mięsa.

Po upieczeniu nie krój od razu mięsa, niech chwilę odpocznie. Daj mu 10-15 minut. Po tym czasie pokrój je na 1 cm plastry, jabłko można przekroić na pół lub podać w całości.

Smacznego !

Nowalijki

Pierwsze nowalijki to zwiastun nowego, ciepłego i przyjemnego. Na targu wszystko zaczyna żyć, pojawiają się polskie warzywa i owoce. W ogrodzie leniwie rośnie rzodkiewka, sałata czy szczypiorek.

 U mnie w domu sałatę i szczypiorek zawsze podawało się w wersji mocno zgniecionej z solą, a następnie mieszało się z kwaśną śmietaną. Bób wystarczyło ugotować w słonej wodzie. Potem brało się taką zapakowaną torbę z bobem na podwórko, zamiast cukierków czy chipsów. Jadłyśmy ten bób z koleżankami siedząc na ławce czy na trawie pod blokiem. Czasy się zmieniają, smaki się zmieniają i warzywa się zmieniają. Szparagi, których wcześniej nie jadłam, od kilku lat zawładnęły moim sercem. Natomiast  kalafior to mój smak dzieciństwa. Z bułeczką i masłem jest doskonały. Dodałam jeszcze odrobinę Parmezanu, który nadał mu lekkiej ostrości i charakteru. Jedno jest pewne, te warzywa zawsze zwiastowały lato. I to się nie zmienia.

Składniki:
4-5 litrów wody
1 kalafior
1 płaska łyżka soli
1/2 łyżki cukru
100 g masła dobrej jakości
2 łyżki bułki tartej (najlepiej domowej)
spora szczypta Parmezanu startego na drobnej tarce

Umyj i wypłucz dokładnie kalafior. W głębokim garnku ugotuj wodę, dodaj sól i cukier.
 Kalafior gotuj ok 15 minut. Nie może być rozgotowany. Potem wyciągnij delikatnie z wrzątku i odsącz z wody, najlepiej na durszlaku lub sitku.
W tym czasie zrób bułeczkę z masłem. Na patelni lub w małym garnuszku rozpuść masło.
Wsyp bułkę tartą i mieszaj. Gdy zaczną pojawiać się bąbelki wyłącz gaz. Bułka nie może się za długo smażyć.
 Odsączony kalafior ułóż kwiatem do góry na ładnym talerzu, a następnie gorącą bułką polej warzywo. Na koniec oprósz startym na tarce Parmezanem. I wszystko. Smacznego !

Sentymentalna zupa

Sentymentalnie o zupach mogłabym rozmawiać bez końca. Dzieciństwo u moich dziadków nad Bugiem kojarzy mi się między innymi z zupami. Babcia codziennie gotowała zupę, taką zwykłą i najpyszniejszą. Na świeżych, bez chemicznych, naturalnych warzywach, przyniesionych prosto z ogródka. Ugotowanych na węglowej kuchni z prawdziwą śmietaną. Z żytnim chlebem i niesamowitą atmosferą tamtego domu. Pamiętam jego zapach, kuchnię, stół nakryty białym obrusem,  który stał na środku kuchni. Biały kredens, z przeźroczystymi szybkami, przy którym Babcia krzątała się nieustannie. Duży piec zbudowany z białych kafli. Z fajerkami, chlebowym piecem, duchówką i garem gorącej zupy. Obok wielki czajnik, gdzie zawsze była gorąca woda. Na piecu podoczepiane haczyki, na których wisiały chochle,  kubeczki, łyżki, czosnek i inne ciekawe rzeczy. Obok pieca stał koszyk ze stosikiem drzewa i mały stołeczek, na którym uwielbiałam siadać i oglądać jak pali się ogień. Otwierałam sobie drzwiczki od pieca i "pilnowałam", żeby nie zgasł "...nie baw się ogniem bo się w nocy zesikasz ! " :-)  To niesamowite jakich trzeba użyć argumentów żeby dziecko skutecznie wyleczyć z czegoś co nie powinno robić prawda ?

Może dlatego mam taki sentyment do białych kuchni, bo kuchnia mojej Babci była właśnie biała. 

Zupa kalafiorowo - czosnkowa 

4 litry wody
3-4 ziemniaki
2 marchewki
seler
1/2 czerwonej cebuli
1 główka małego kalafiora
2-3 pieczarki
2 łyżki masła
sól, pieprz
2 liście laurowe
2 kulki ziela angielskiego
2-3 łyżki śmietany 18% lub 22% (opcjonalnie)
1-2 ząbki czosnku (w zależności jakiej są wielkości, u mnie starczył 1 ząbek)

Wszystkie warzywa umyj: ziemniaki, marchewkę, cebulę i seler obierz i pokrój w kostkę. Pieczarki pokrój w plasterki, kalafior podziel na różyczki lub pokrój w plastry 1 cm. Przygotowane warzywa gotuj w wodzie, dopraw solą, pieprzem, liściem laurowym i zielem angielskim. Dodaj masło. Gotuj wszystko ok 40 minut aż zmiękną warzywa. Na koniec dodaj śmietanę (jeśli używasz) i rozgnieciony czosnek. Można podawać z posiekaną natką, koperkiem czy tymiankiem.

Smacznego !