Oponki są retro i film

Wiadomo że oponki są retro a ja kocham wszystko co jest retro. Muzykę, czarno białe filmy, przedwojenną modę, kobiety w perłach i fryzurach na Polę Negri z długimi szklanymi fajkami. Mężczyzn retro też lubię, bo dziś prawie takich nie ma.
Te wszystkie rzeczy zanikają i dlatego trzeba podtrzymywać takie tradycje jak choćby karnawałowe retro oponki :) Wiem że są bardzo kaloryczne i glutenowe, a dziś (mam wrażenie) wszystko musi być bezglutenowe i light.  Na litość... nie dajmy się zwariować. Retro jedzenie też jest potrzebne jak mądrości Babci czy stare książki kucharskie.

Oponki

Składniki na ciasto:
150 g masła
100 g cukru
4 jajka
ok 500 g mąki pszennej
200 g białego sera twarogowego zmielonego
100 ml maślanki lub jogurtu naturalnego
1 łyżka esencji waniliowej
2 łyżeczki proszku do pieczenia

Dodatkowo:
1 litr oleju
cukier puder
1 łyżeczka cynamonu
odrobina gorącej wody

Sposób przygotowania:
Wszystkie składniki na ciasto należy połączyć, można mikserem. Powstanie  ciasto o konsystencji miękkiej plasteliny.
Podziel je na trzy równe kawałki. Rozwałkuj na dość gruby placek i wycinaj kółka a w nich mniejsze.
W garnku rozgrzej olej na małym ogniu. Będzie się rozgrzewał ok. 15 minut. Na gorący tłuszcz wrzucaj oponki i smaż ok 25 sekund z każdej strony. Przekładaj na papierowy ręcznik aby odsączyć nadmiar tłuszczu.

Lukier:
Cukier puder wymieszać z cynamonem i odrobinką gorącej wody. Musi być jej tyle żeby lukier miał konsystencję bardzo gęstej śmietany. Nie może być za rzadki ponieważ wsiąknie w ciasto.  Ciepłe oponki zanurzaj do połowy w lukrze.

Smacznego!

Odwrócone ciasto ananasowe i odwrócony film o miłości

Zdjęcie pochodzi tej strony Dziennik.pl 

"Odwróceni zakochani" to historia niezwykła. Historia miłosna oczywiście. Miłosna jakich wiele, lecz opowiedziana w niezwykłych okolicznościach "przyrody". Rzecz dzieje się w dwóch odrębnych światach, które żyją obok siebie Każdy z nich ma własną grawitację. Światy rządzą się swoimi prawami,  są zupełnie inne. Jeden jest piękny, bogaty, wspaniały i kolorowy a drugi szary, brzydki i biedny. Chłopak pochodzi z tego gorszego a dziewczyna z lepszego. Oryginalna wizja dwóch światów, między którymi znajduje się nieprzekraczalna granica. 

Polecam film na długi majowy weekend. A żeby było tematycznie to jeszcze odwrócone ciasto ananasowe z pysznym kremem mascarpone. Ciasto jest dość proste w przygotowaniu. Klasyczny, amerykański placek.

Film o miłości i ciasto ananasowe z kremem, wygodny fotel i można odpoczywać ;)

Przepis na ciasto pochodzi z tej strony z modyfikacjami

Składniki:

250 g masła, w temperaturze pokojowej

180 g drobnego cukru do wypieków + 2 łyżki

1 puszka ananasów w puszce (krążki)

kilka wisienek koktajlowych

300 g mąki pszennej

2 łyżeczki proszku do pieczenia

1 łyżeczka ekstraktu z wanilii

4 duże jajka

Wszystkie składniki powinny być w temperaturze pokojowej. 

Mąkę przesiej z proszkiem do pieczenia i odstaw.

Krążki ananasa odsącz z soku na papierowym ręczniczku. 100 ml soku odłóż na później.

Przygotuj 2 okrągłe formy o średnicy 20 cm, spody wyłóż papierem do pieczenia. Dno jednej z foremek wysyp 2 łyżkami drobnego cukru. Na cukier wyłóż krążki ananasa, po środku każdego krążka i między nimi układaj wisienki.

Masło (dość miękkie, można je zmiękczyć w mikrofali), cukier, przesianą mąkę w proszkiem, 100 ml syropu z ananasów, wanilię i jajka umieść w misie miksera lub malaksera. Ubij (zmiksować) do otrzymania gładkiej masy. Ciasto będzie bardzo rzadkie - takie ma być.

Zmiksowane ciasto podziel na 2 równe części. Przelej do obu tortownic, w jednej z nich ciasto powinno równo przykryć owoce. 

Piec w temperaturze 170ºC przez około 30 minut, lub dłużej, do tzw. suchego patyczka. Formy wyjąć z piekarnika, odczekać 5 minut, następnie gotowe placki odwrócić na paterę w taki sposób, by spód znalazł się teraz na górze (chodzi o placek z owocami). Wystudzić.

Dodatkowo

6 łyżek konfitury brzoskwiniowej lub wiśniowej

150 ml śmietanki kremówki

250 ml serka mascarpone

2-3 łyżki cukru

Śmietankę ubij z cukrem na sztywno i dodawaj po łyżce sera. Miksuj aż powstanie aksamitny krem. Nie za długo bo się zważy.

Złożenie

Jeden placek (ten bez owoców) ułóż na paterze lub dużym talerzu, posmaruj konfiturą i kremem mascarpone. 

Przykryj drugim plackiem z ananasami.

Smacznego ! 

Tytuł: "Odwróceni zakochani"

Data premiery: 23 sierpnia 2012 

Reżyseria: Juan Diego Solanas

Obsada: Kirsten Dunst, Jim Sturgess, Jayne Heitmeyer

Ryba po grecku i ulubiony film

  Ilekroć przypomina mi się potrawa o nazwie musaka, pierwsze skojarzenie to odpowiedź  "..mózg ssaka ? co to takiego ?..."  Ilekroć przyrządzam rybę po grecku przypomina mi się film "Moje wielkie greckie wesele". Kto oglądał, wie o co chodzi. To jeden z tych filmów, który mogłabym oglądać co jakiś czas i chyba nigdy mi się nie znudzi.  To wspaniała komedia gdzie bohaterowie - Grecy, mieszkają w Ameryce. Senior rodu Portokalos, jest bezapelacyjnie patriotą w stu procentach. Uważa że każde słowo pochodzi od Greki. Mało tego, potrafi zawsze to logicznie wytłumaczyć.  Ma też swoje różne dziwactwa np. wierzy w uzdrawiającą moc Windexu (płynu do szyb), co niejednokrotnie udowodnił. Ogromna Grecka rodzina, dzieci, kuzyni, ciotki, wujkowie, babcia i jeden Amerykanin,  który chce wkupić się w łaski greckiej rodziny bo zakochał się w Greczynce o imieniu Tula. Każdy z nich jest niesamowity i sprawia że uśmiech widza nie znika. Jedzenie w tym filmie gra jedną z głównych ról. Grecy ciągle jedzą, mówią o jedzeniu, żyją dla jedzenia i wszystko kręci się wokół jedzenia.

A ja sobie dziś zrobiłam rybę po grecku. Dawno jej nie robiłam i muszę to zmienić.
Użyłam dwóch rodzajów ryb - sandacza i karpia, ale można użyć innej ulubionej ryby.

1 sandacz ok 1000 g
1 karp ok 500 g
3 marchewki
2 pietruszki w korzeniu
kawałek selera
2 duże ząbki czosnku
kawałek pora
1 cebula
1 puszka pomidorów
1 duża łyżka koncentratu pomidorowego
100 ml oliwy lub oleju rzepakowego
2 łyżki octu (użyłam winnego 8%)
sól
pieprz
1 łyżeczka cukru
2-3 liście laurowe
2-3 ziela angielskie
odrobina mąki

Filety ryby dopraw solą i pieprzem. Obtocz w mące i usmaż na głębokim oleju. Odstaw.
Cebulę, por i czosnek pokrój w drobną kosteczkę. Resztę warzyw: marchewkę, pietruszkę i seler zetrzyj na grubej tarce.  W garnku (najlepiej teflonowym lub z grubym dnem) podgrzej oliwę i wrzucaj wszystkie warzywa. Cebulę, czosnek, por, marchewkę, pietruszkę i seler. Podsmażaj warzywa kilka minut, a następnie dodaj pomidory w puszce oraz koncentrat pomidorowy. Dodaj ocet i cukier. Dodaj liście laurowe, ziele angielskie oraz sól i pieprz. Duś pod przykryciem na małym ogniu ok 30-40 minut. Jeśli warzywa będą przywierać można podlać odrobina wody.
Gdy warzywa będą miękkie układaj w naczyniu warstwami rybę i sos warzywny. Można jeść na gorąco i na zimno.
Smacznego !

"Moje wielkie greckie wesele"
reżyseria: Joel Zwick
produkcja: Kanada/USA
premiera: 7 luty 2003 (Polska) 22 luty 2002(świat)
Zwiastun filmu tutaj

Jesteś Bogiem

"...Ty też jesteś Bogiem

tylko wyobraź to sobie, sobie..."

Dramat polskiej rzeczywistości młodych ludzi. Młodzi, zdolni, bez przyszłości, bez perspektyw.
Szara rzeczywistość zderza się z umysłem artysty.
Obraz o polskim zespole Paktofonika. Zespół hip hopowy, który powstał w 1998 roku na Śląsku
Magik, Fokus i Rahim, to główni bohaterzy. Nie mogę zapomnieć o Gutku, (w tej roli mistrzowski Arkadiusz Jakubek).
Piękne zdjęcia, świetna muzyka, bardzo dobrze oddany klimat i rewelacyjni aktorzy.
To wspaniały polski film. Bardzo prawdziwy, bardzo smutny. Może dlatego tak mi się podobał, bo z natury jestem trochę przekorna i buntownicza. A taki chyba jest hip hop.
Nie jestem wyrafinowaną fanką tego rodzaju muzyki, ale lubię i czasem słucham. Lubię teksty, lubię rytm. Czasem kulę się od nadmiaru przekleństw, ale staram się zrozumieć ideę ich użycia. Film jest mi bliski bo to moje pokolenie. A tak na marginesie, tak jak główny bohater, kiedyś mieszkałam na 9 piętrze...

 Oglądając ten film, chciało by się powiedzieć..."bo to Polska właśnie"
Panowie politycy, nie samą piłką Polak żyje!  Młodych interesują też inne rzeczy.
Dajcie im jakąś szansę, wykształcenie, pracę, zajęcie, przyszłość.

Moje wrażenia z tego filmu były takie... przejmujący smutek i łza nie raz popłynęła.
Nie jestem krytykiem filmowym, więc nie będę analizować filmu "technicznie". Opowiadam o swoich wrażeniach jako widz.

Jak wychodzę z kina i zapominam o filmie, nigdy go nie polecam. A jeżeli myślę o filmie przez kilka następnych dni, zawsze polecam.
A więc jeżeli ktoś nie widział, z czystym sumieniem zachęcam do obejrzenia. I wcale nie trzeba być fanem muzyki hip hop, żeby był wart zainteresowania.

Tyt: "Jesteś Bogiem"
reż. Leszek Dawid
czas trwania: 1 godzina 50 minut

***

Harrisa i "Rzeź"

Scenariusz filmu powstał na podstawie sztuki teatralnej Yasminy Rezy. W Polsce znana pt: " Bóg mordu" 

 Scenariusz do Rzezi napisał sam reżyser filmu Roman Polański, który odsiadywał w tym czasie swój areszt domowy w Szwajcarii. Gdy został skazany za gwałt na 13 letniej dziewczynce, do którego miało dojść ponad 30 lat temu. Ponoć dorosła już dziś Samantha Geimer dawno mu wybaczyła. Ale nie nam oceniać tamte dzieje, myślę że sami zainteresowani wiedzą najlepiej jak to było naprawdę.

Film jest rozpaczliwym krzykiem i żalem reżysera do zachodniej, mieszczańskiej kultury , która aż kipi od obłudy.
Film trwa zaledwie godzinę i 19 minut i jest utrzymany w konwencji sztuki teatralnej - czyli coś dla mnie.
Bohaterami filmu są dwa małżeństwa i ich synowie. Akcja rozgrywa się w mieszkaniu jednego z małżeństw. 

Dwóch 11 letnich chłopców walczy o dominację w bandzie. Jeden drugiego pobił a raczej uderzył. Po tym incydencie, dochodzi do spotkania rodziców obojga chłopców. Na początku jest bardzo kulturalnie, miło, jest nawet szarlotka, kawka...A potem to już jest wymowna rzeź.

 Film jest reklamowany jako komedia. Jest parę sytuacji komicznych, ale to nie komedia.
Kreacje aktorskie, mistrzowskie. Idealnie dobrani aktorzy, to niezaprzeczalnie gwiazdy światowego kina.
Sztuka filmowa na najwyższym poziomie. Mimo że nie ma tu strzelanki, bieganiny, wybuchów bomb, uciekających złych bandytów i goniących ich dobrych policjantów, sexu i przemocy, jest naprawdę rzeź
"Rzeź obłudy"

Do tego wszystkiego chciałabym dodać nieco pikanterii w postaci harrisy. 

Pasta harrisa, to bardzo, bardzo pikantna pasta z papryki, która ma swoje korzenie w kuchni arabskiej.

Jest świetnym dodatkiem do mięs, sosów, kanapek, fasoli czy makaronów. 

Jeśli chcesz ją zrobić w domu, trzeba uważać. Jeśli ktoś ma delikatną skórę dłoni, najlepiej robić tą pastę w rękawiczkach. W przeciwnym razie może się to skończyć pieczeniem i opuchlizną. I jeszcze jedna uwaga. W oryginalnym przepisie zaznaczono, iż najlepiej paprykę zmielić używając zwykłej maszynki do mięsa, ponieważ pestki zostaną zachowane w całości i wtedy pasta będzie miała większą moc ostrości. Ale jeśli ktoś nie ma maszynki lub po protu woli to zrobić w blenderze, nie ma problemu też będzie w porządku . 

Źródło tutaj. 

Składniki na jeden słoiczek
10 papryczek chilli
4 ząbki czosnku
sól, pieprz
2 łyżeczki cukru
3  łyżki oliwy
1 łyżka octu
1/2 łyżeczki kminu rzymskiego
sok z 1/2 cytryny

Odetnij zielone końcówki papryki i zmiel w całości wraz z czosnkiem w maszynce lub w blenderze na miazgę. Pastę połącz z solą, pieprzem, cukrem, oliwą, octem, kminem i cytryną. Wymieszaj i przełóż wszystko do słoiczka. Zakręć. Gotowy słoik należy pasteryzować ok 20 minut.
Smacznego !

Autorem tej pasty jest mój Mąż.

Film "Rzeź"

 Reż. Roman Polański

Wyst. Jodie Foster, Kate Winslet, Christoph Waltz, John C. Reilly

Dystr. Kino Świat

Co jedzą lalki i Podwójne życie Weroniki

Zamykam oczy i widzę drobinki wspomnień z dzieciństwa, nie wiadomo czy to mojego czy kogoś. Jakaś bliskość dusz, wzajemny smutek, radość. Wspomnienie spaceru, płaczu, złotej obrączki która jest lekiem na jęczmień, krople deszczu spadające na twarz podczas śpiewania, szczęście i radość czerpana z muzyki, Kraków, chore serce, kaseta z tajemniczym nagraniem,  zdjęcie na którym jest ktoś bardzo podobny, szklana kulka gdzie świat wygląda piękniej i wreszcie zaczarowana muzyka Zbigniewa Preisnera. 
Wiem... dziwnie to brzmi,  wyrwane z kontekstu sytuacje, ale taki jest właśnie ten film, który składa się w jedną cudowną całość. "Podwójne życie Weroniki", bo to podwójny obraz z dwiema bohaterkami ( w tej roli podwójnie: Irene Jakob) . Jedna mieszka w Krakowie, a druga we Francji w Clermont-Ferrand. Są ze sobą w dziwny, metafizyczny sposób połączone. Urodziły się w tym samym dniu (23 listopada) mają tak samo na imię, bardzo podobne życiorysy i zainteresowania. Jedna z nich umiera na zawał serca podczas koncertu w filharmonii, a ta druga w tym samym czasie odczuwa stratę kogoś bardzo bliskiego...i następuje zmiana dekoracji...

Scena gdy Veronique spotyka Weronikę:

 Oglądałam ten film pierwszy raz jako bardzo młoda dziewczyna, chodziłam wtedy chyba do liceum. Pamiętam że zrobił na mnie ogromne wrażenie. To taki typ filmu, gdzie momentami robi się nudnawy, ale jest w nim coś takiego co nie pozwala Ci oderwać się od ekranu. Teraz przypomniałam go sobie po wielu latach i nadal wprawia mnie w dziwny nastrój, pewnego rodzaju osłupienie.Metafizyczna historia opowiedziana przez mistrza Krzysztofa Kieślowskiego.

To najpiękniejsza scena (dla mnie) i na pewno jedna z piękniejszych scen jakie w ogóle widziałam. Trochę przypomina mi dzieciństwo, kiedy pierwszy raz byłam w teatrze. Ten zachwyt, tajemnica, zapach teatru, fascynacja i to co się wydarzy na scenie za chwilę. Ciekawość "co jest za kurtyną". Teatr zawsze mnie

pasjonował, może dlatego tak sobie ukochałam tą właśnie scenę.

***

A "co jedzą lalki" ? Nie mam pojęcia.
 Przeglądając stare gazety zobaczyłam tytuł artykułu "Co jedzą lalki".  Myślę że na pewno coś słodkiego i koniecznie z dodatkiem  kakao lub czekolady na gorąco. Może kruche, bajkowe ciasteczka ze szczyptą magii. A ciekawe jakiej słuchają muzyki ? Cóż czasem chciało by się być znowu dzieckiem i żyć nieświadomie, nie wiedzieć jaki jest świat. Mieć 6 lat, siedzieć w swoim pokoju w cieplutkim swetrze, pachnącym perfumami Mamy. W pokoju gdzie stoi domek dla lalek i zajadać z nimi ciasteczka popijając kakao na podwieczorek.

Pomarańczowo - migdałowe ciasteczka

Cały przepis i więcej zdjęć ciasteczek znajdziecie na "słodkich cudach" tutaj. 
Zapraszam :)

Składniki:

200 g + 20 g do podsypania mąki żytniej typ 720 (można zastąpić pszenną)

150 g schłodzonego masła 

5 g zmielonych migdałów

skórka i sok z 1 pomarańczy

1 jajko

100 g cukru pudru

odrobina cukru kryształu do posypania

Podwójne życie Weroniki
La Double vie de Veronique

Reżyseria: Krzysztof Kieślowski

Obsada: Irene Jacob, Philippe Volte

Polska, Francja, 1991
Czas trwania: 93 min